Página 3
NHC II,1 · página 3
ⲛⲧⲟϥ ⲅⲁⲣ ⲟⲩϩⲟⲩⲟ ⲁⲛⲟⲩⲧⲉ ⲡⲉ ⲉⲙⲛⲡⲉⲧϣⲟⲟⲡ ϩⲓϫⲱϥ ⲙⲛⲗⲁⲁⲩ ⲅⲁⲣ ⲟ ⲛϫⲟⲉⲓⲥ ⲉⲣⲟϥ ϥϣⲟⲟⲡ ⲅⲁⲣ ⲁⲛ ϩⲛⲗⲁⲁⲩ ⲛϭⲱϫⲃ ⲉⲣⲟϥ ⲉⲣⲉⲡⲧⲏⲣϥ ϣⲟⲟⲡ ⲛϩⲏⲧϥ ⲟⲩⲁⲁⲧϥ ⲛⲧⲟϥ ⲟⲩϣⲁⲉⲛⲉϩ ⲡⲉ ⲉⲃⲟⲗ ϫⲉ ϥⲣⲭⲣⲉⲓⲁ ⲛⲗⲁⲁⲩ ⲁⲛ ⲛⲧⲟϥ ⲅⲁⲣ ⲟⲩϫⲱⲕ ⲧⲏⲣϥ ⲡⲉ ⲙⲡⲉϥϣⲱⲱⲧ ⲛⲗⲁⲁⲩ ϫⲉⲕⲁⲁⲥ ⲉϥⲛⲁϫⲱⲕ ⲛϩⲏⲧϥ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲟⲩⲟⲉⲓϣ ⲛⲓⲙ ⲉϥϫⲏⲕ ⲧⲏⲣϥ ϩⲛⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲟⲩⲁⲧϯⲧⲟϣϥ ⲡⲉ ⲉⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲙⲛⲡⲉⲧϩⲁⲧⲉϥϩⲏ ⲁⲧⲣⲉϥϯⲧⲱϣ ⲉⲣⲟϥ ⲟⲩⲁⲧϩⲉⲧϩⲱⲧϥ ⲡⲉ ϫⲉ ⲙⲛⲡⲉⲧϣⲟⲟⲡ ϩⲁⲧⲉϥϩⲏ ⲁⲧⲣⲉϥϩⲉⲧϩⲱⲧϥ ⲟⲩⲁⲧϣⲓⲧϥ ⲡⲉ ϫⲉ ⲙⲡⲉ ⲗⲁⲁⲩ ϣⲱⲡⲉ ϩⲁⲧⲉϥϩⲏ ⲁⲧⲣⲉϥϣⲓ ⲉⲣⲟϥ ⲟⲩⲁⲧⲛⲁⲩ ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉ ⲉⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲙⲡⲉⲗⲁⲁⲩ ⲛⲁⲩ ⲉⲣⲟϥ ⲟⲩϣⲁⲉⲛⲉϩ ⲡⲉ ⲉϥϣⲟⲟⲡ ϣⲁⲉⲛⲉϩ ⲟⲩⲁⲧϣⲁϫⲉ ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉ ⲉⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲙⲡⲉⲗⲁⲁⲩ ϣⲧⲉϩⲟϥ ⲉϣⲁϫⲉ ⲉⲣⲟϥ ⲟⲩⲁⲧϯⲣⲁⲛ ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉ ⲉⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲙⲛⲡⲉⲧϩⲁⲧⲉϥϩⲏ ⲁⲧⲣⲉϥϯⲣⲁⲛ ⲉⲣⲟϥ ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲛⲁⲧϣⲓⲧϥ ⲡⲉ ⲉϥⲧⲃⲃⲏⲩ ⲉϥⲟⲩⲁⲁⲃ ⲛⲕⲁⲑⲁⲣⲟⲛ ⲟⲩⲁⲧϣⲁϫⲉ ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉ ⲉϥ ϫⲏⲕ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛⲧⲙⲛⲧⲁⲧⲧⲉⲕⲟ ϩⲛⲟⲩⲙⲛⲧⲧⲉⲗⲓⲟⲥ ⲁⲛ ⲟⲩⲧⲉ ϩⲛⲟⲩⲙⲛⲧⲙⲁⲕⲁⲣⲓⲟⲥ ⲁⲛ ⲟⲩⲧⲉ ϩⲛⲟⲩⲙⲛⲧⲛⲟⲩⲧⲉ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲉϥⲥⲟⲧⲡ ⲛϩⲟⲩⲟ ⲟⲩⲥⲱⲙⲁⲧⲓⲕⲟⲥ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲟⲩⲧⲉ ⲟⲩⲁⲧⲥⲱⲙⲁ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲟⲩⲛⲟϭ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲟⲩⲧⲉ ⲟⲩϣⲏⲙ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲙⲛ[ⲧ][ϩ]ⲉ ⲛϫⲟⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲣ ⲡⲉ ⲏ ⲟⲩ ⲙⲙⲓⲛⲉ ⲡⲉ ⲙⲛϭⲟⲙ ⲅⲁⲣ ⲛⲧⲉⲗⲁⲁⲩ ⲣⲛⲟⲉⲓ ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲗⲁⲁⲩ ⲁⲛ ⲡⲉ ϩⲛⲛⲉⲧϣⲟⲟⲡ ⲁⲗⲗⲁ ⲉϥⲥⲟⲧⲡ ⲛϩⲟⲩⲟ ϩⲱⲥ ⲁⲛ ⲉϥⲥⲟⲧⲡ ⲁⲗⲗⲁ ⲙ (?) ⲡⲁⲓ ⲉⲧⲉⲡⲱϥ ⲉϥⲙⲉⲧⲉⲭⲉ ⲁⲛ ϩⲛⲛⲁⲓⲱⲛ ⲟⲩⲇⲉ ϩⲛⲭⲣⲟⲛⲟⲥ ⲡⲉⲧⲙⲉⲧⲉⲭⲉ ⲅⲁⲣ ϩⲛⲟⲩⲁⲓⲱⲛ ⲡⲁⲓ ⲉⲛⲧⲁⲩⲣϣⲟⲣⲡ ⲛⲥⲃⲧⲱⲧϥ ⲙⲡⲟⲩⲡⲟⲣϫϥ ϩⲛⲟⲩⲭⲣⲟⲛⲟⲥ ϫⲉ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲛⲕⲉ ⲟⲩⲁ ⲉⲙⲁϥϫⲓⲗⲁⲁⲩ ⲡⲉⲧⲟⲩϫⲓ ⲙⲙⲟϥ ⲅⲁⲣ ⲉⲡⲟⲩϣⲓⲡ ⲡⲉ ϥϣⲁⲁⲧ ⲅⲁⲣ ⲁⲛ ⲛϭⲓ ⲡⲉⲧⲟ ⲛϣⲟⲣⲡ ⲉⲣⲟϥ ϫⲉⲕⲁⲁⲥ ⲉϥⲛⲁϫⲓ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲟⲧϥ
Copto sahídico
Traducción literal
Porque él es más que un dios, y no hay nada por encima de él, ni hay nadie que sea señor suyo. Porque él no existe dentro de nada que sea menor que él, ya que el todo existe dentro de él, él solo. Él es eterno, porque no necesita nada; porque él es la plenitud entera. No le faltó nada, de modo que aquello lo completara; antes bien, en todo tiempo está enteramente cumplido en la luz. Es ilimitable, porque no hay nadie antes de él que le ponga límite. Es inescrutable, porque no hay nadie antes de él que lo escrute. Es inmensurable, porque nadie hubo antes de él para medirlo. Es invisible, porque nadie lo vio. Es eterno, porque existe eternamente. Es inefable, porque nadie llegó a alcanzarlo para hablar de él. Es innombrable, porque no hay nadie antes de él que le ponga nombre. Es luz inmensurable, pura, santa, sin mezcla. Es inefable, cumplido en incorruptibilidad. No está en perfección, ni en bienaventuranza, ni en divinidad, sino que es muy superior. No es corpóreo, ni es incorpóreo. No es grande, ni es pequeño. No h[ay ma]nera de decir cuánto es, ni de qué clase es; porque nadie puede entenderlo. No es nada de entre los seres, sino que es muy superior; y no que sea superior sin más, sino (?) que lo suyo propio no participa de los eones ni del tiempo. Porque el que participa de un eón, ese fue preparado antes; y a él no se le repartió tiempo, porque no recibe nada de otro, ya que sería a préstamo. Porque el que va delante de otro no está falto, de modo que hubiera de recibir de él.
Español México (2026)
Porque él es más que un dios, y no hay nada por encima de él, ni hay quien mande sobre él. Porque él no está dentro de nada que sea menor que él, ya que todo está dentro de él, y él solo. Él es eterno, porque no necesita nada; porque él es la plenitud entera. No le faltó nada que otra cosa tuviera que completarle; al contrario, siempre está entero y cumplido en la luz. No se le puede poner límite, porque no hay nadie antes de él que se lo ponga. No se le puede escudriñar, porque no hay nadie antes de él que lo escudriñe. No se le puede medir, porque no hubo nadie antes de él para medirlo. No se le puede ver, porque nadie lo vio. Es eterno, porque existe eternamente. No se le puede decir, porque nadie llegó a alcanzarlo para hablar de él. No se le puede nombrar, porque no hay nadie antes de él que le ponga nombre. Es luz que no se mide, pura, santa, sin mezcla. No se le puede decir, cumplido en incorruptibilidad. No está en perfección, ni en bienaventuranza, ni en divinidad, sino que está muy por encima. No es corpóreo ni es incorpóreo. No es grande ni es chico. No h[ay ma]nera de decir cuánto es ni de qué clase es, porque nadie puede entenderlo. No es una cosa más entre las que existen, sino que está muy por encima; y no que esté por encima nada más, sino (?) que lo que le es propio no participa de los eones ni del tiempo. Porque el que participa de un eón fue preparado antes; y a él no se le repartió tiempo, porque no recibe nada de otro, ya que sería prestado. Porque el que va antes que otro no anda falto, como para tener que recibir de él.
Texto copto: Códice II de Nag Hammadi (pp. 1–32), copiado hacia el año 350 · compuesto desde la edición lematizada de Marcion, no desde una transcripción diplomática · traducciones al español propias de este sitio.
Última revisión: octubre de 2026